Snowdon – wejście na najwyższą górę Walii trasą Llanberis.

Park Narodowy Snowdonia

Od Parku Narodowego Snowdonia dzieli nas tylko 215 mil (ok. 350 km), więc często i chętnie tam wracamy, we dwójkę (na krótkie wypady weekendowe) lub z rodziną (gdy przylatują w odwiedziny).  Bez znaczenia w jakim składzie, na jak długo i o jakiej porze roku jedziemy, zawsze wracamy tak samo zachwyceni! 

Snowdon – najwyższy szczyt Walii

Snowdon to najpopularniejsza góra w Wielkiej Brytanii oraz najwyższy szczyt w Walii (1085 m n.p.m.).
Doświadczyliśmy Snowdonu w różnych odsłonach, szliśmy zarówno w deszczu i mgle, widząc jedynie czubki własnych butów, a także w palącym słońcu, gdy wejście na szczyt wynagradzała piękna panorama. Przeszliśmy tę trasę osamotnieni (w 2012 roku jedynych turystów przed nami książę William zabrał do swojego helikoptera ratunkowego). Szliśmy także w tłumie, gdy trafiliśmy na festiwal podczas którego tysiące ochotników podjęło wyzwanie, aby wejść na ten sam szczyt. 

Trasy na Snowdon

Na Snowdon prowadzi sześć tras, więc każdy znajdzie odpowiednią dla siebie ścieżkę, bez znaczenia czy jest początkującym czy też doświadczonym góromaniakiem:

  1. Llanberis Path
  2. Miners Path
  3. Pyg Track
  4. Watkin Path
  5. Rhyd Ddu Path
  6. Snowdon Ranger

Początek każdej z tras połączony jest siatką lokalnych autobusów (kursują od końca marca do początku listopada), więc bez problemu można zejść inną trasą niż się wchodziło i autobusem wrócić na parking, z którego startowaliście. Nie korzystaliśmy z tej opcji, więc nie wiem jak to funkcjonuje w praktyce, ale mapę połączeń i rozkład jazdy znajdziecie tutaj: Snowdon Sherpa Buses

My do tej pory wybieraliśmy trasę Llanberis, najdłuższą i z najwyższą (biorąc pod uwagę wysokość wspinaczki znad poziomu morza). Według informacji na stronie Parku Narodowego Snowdonia wszystkie trasy na Snowdon określono jako ciężkie i forsowne spacery, ale Llanberis Path jest powszechnie uważana za najłatwiejszą ze wszystkich wyżej wymienionych. Niech dowodem na to będzie fakt, że podczas naszej tegorocznej wycieczki trzech z czterech uczestników miało kontuzjowane kończyny dolne i wszyscy daliśmy radę 🙂 

Llanberis Path – opis trasy

Auto parkujemy zawsze przy informacji turystycznej Electric Mountain (nigdy nie mamy tam problemu ze znalezieniem miejsca, koszt to chyba £6 za cały dzień). Z parkingu skręcamy w lewo i spacerkiem dochodzimy do stacji kolejki, a następnie do ronda przy hotelu The Royal Victoria, gdzie skręcamy w prawo (zgodnie ze znakiem kierującym na Snowdon).
Idziemy kilka minut osiedlową drogą, pomiędzy domami, aż dojdziemy do „oficjalnego” wejścia na szlak.

Początek trasy jest według mnie najcięższy bo od znaku informacyjnego o Parku Narodowym i samej trasie to około kilometra wspinaczki po badzo stromo położonym asfalcie. To najtrudniejszy, najnudniejszy i namniej zachwycający odcinek. Na końcu drogi asfaltowej znajduje się pubo-kawiarnia (Penceunant Isaf Tea Rooms), więc w drodze powrotnej lokalne piwo lub walijskie ciasto może być przyjemną nagrodą 🙂 
Chciałoby się napisać, że jak się tylko zejdzie z tego asfaltu to już z górki, no ale jednak nie, droga jakby nie było prowadzi na szczyt, ale to już w większości dość łagodne wzniesienie, więc jest dużo przyjemniej.

  

Ścieżka doprowadza nas do farmy, a za nią do furtki, za którą rozpoczynają się już dużo przyjemniejsze widoki. Trasa jest bardzo dobrze widoczna, ścieżka solidna, naprawdę trzeba się bardzo postarać, żeby się zgubić.

Gdy dochodzimy do mostu z torami, „w nogach mamy” już ok 3 km (i jesteśmy na wysokości 450 m n.p.m.).

Dobre wiadomości na półmetku trasy

W połowie wysokości od poziomu morza (czyli po 4 km wspinaczki) znajdujemy na szlaku mały domek i oznacza on dwie, a nawet trzy dobre wiadomości! Pierwsza: przed nami już mniej niż połowa drogi na szczyt (3,5 km). Druga: ten mały domek to całkiem nieźle zaopatrzona kawiarnia (mają nawet lody). Trzecia: w sklepiku jest toaleta! 😉 

Kolejny kilometr trasy za domkiem to dość szeroka i łagodna ścieżka, ale od 5 km zaczyna się strome podejście. Na szczęście piękne widoki wynagradzają wysiłek i są idealną wymówką, aby robić częste postoje, na zdjęcia, „ochy” i „achy”. Po tej krótkiej, ale wymagającej wspinaczce (ok 250 m) szlak znowu łagodnieje (choć zimą ten kawałek bywa podobno bardzo niebezpieczny).

Spora część tej trasy przebiega wzdłuż torów kolejki, ale z oczywistych względów nie poleca się marszu po torach. 

Gdy dochodzimy do wysokiego kamienia (Bwlch Glas) przed nami już tylko 0,5 km spaceru i ostatnie 100 metrów/ 15 min wspinaczki. W tym miejscu Llanberis Path łączy się z innymi trasami, więc ludzie wyłaniają się z każdej strony 🙂

Na ostatnich metrach ścieżka przechodzi w szerokie kamienne schody, a szczyt (po lewej) oddalony jest kilkadziesiąt kroków od budynku centrum turystycznego (po prawej).

Nam sama trasa (idąc bardzo spokojnym tempem) zajęła około 6 godzin. Doliczając przerwy na posiłki, chwile na podziwianie widoków, zdjęcia i krótkie odpoczynki, spędziliśmy na szlaku ponad 8 godzin. Cały szlak, od wioski na szczyt i z powrotem ma długość 9 mil (14.5 km).

Kolejka Górska – Snowdon Mountain Railway

Ci, którzy z różnych względów nie mogą lub nie chcą się wspinać też mają szansę nacieszyć się pięknymi widokami bo na szczyt prowadzi kolejka górska, którą opisuje się jako jedną z najbardziej wyjątkowych i cudownych podróży kolejowych na świecie. Nie korzystałam, więc nie potwierdzę ile jest prawdy w tym stwierdzeniu,  ale jeśli od 1896 roku tą podróż odbyło już ponad 12 milionów turystów to chyba jest to solidny argument 😉

Kolejka kursuje od połowy marca do końca października, odjeżdza co pół godziny ze stacji Llanberis (sama stacja też jest atrakcją turystyczną). Możemy wybrac podróż zabytkową kolejką parową z 1896 roku lub nowoczesną kolejką spalinową. Bilet w dwie strony kolejką parową kosztuje £37, ale jak zrobimy rezerwację z wyprzedzeniem i wybierzemy kolejkę spalinową odjeżdzającą o 9:00 rano, to cena spada do £23. Aktualny cennik, wraz z dostępnymi zniżkami znajduje się tutaj. 

Podróż w jedną stronę zajmuje około godziny. Decydując się na podróż kolejką spalinową można wybrać krótszą trasę i wysiąść na stacji Clogwyn i przejść ostatnią ¼ trasy na szczyt pieszo. 

Na tej stronie można prześledzić trasę kolejki, a jeśli chcecie poczytać o jej historii, to zajrzyjcie tutaj. 

Hafod Eryri – najwyżej położone centrum turystyczne w Wielkiej Brytanii 

Pod samym szczytem, przy końcowej stacji kolejki,  znajduje się kawiarnia z bufetem gdzie można kupić coś do jedzenia i picia. Asortyment nie jest powalający, więc zwolennikom zdrowego odżywiania polecam jednak zabranie swojego prowiantu. Gdy pogoda nie dopisuje można się schować w środku, najwyżej położone centrum turystyczne w Wielkiej Brytanii oferuje nie tylko sporo miejsc siedzących, ale i piękny panoramiczny widok. Obok kawiarni jest też sklepik z pamiątkami i toalety. Godziny otwarcia tego punktu uzależnione są od pór roku i warunków pogodowych, a ściślej mówiąc od tego, czy działa kolejka. Więcej informacji o tym punkcie znajdziecie tutaj.

Jeszcze tam wrócimy 

Na Snowdon z pewnością wrócimy jeszcze nie jeden raz bo jest dla mnie namiastką tatrzańskich szlaków, ale myślę, że wybierzemy już inną trasę. Choć na Snowdon może wejść każdy, bo to w końcu nie  K2, to pamiętajmy, że do gór trzeba mieć respekt. Bez znaczenia jak bardzo sprawni i doświadczeni jesteśmy. I wejście to dopiero połowa sukcesu, ze szczytu trzeba też zejść. I choć w przypadku Snowdonu to stwierdzenie nie jest do końca adekwatne (bo jest kolejka) to my podczas załamania pogodowego kilka lat temu nie mieliśmy takiej szansy i schodziliśmy w ulewie i mgle. Przewidywanie pogody w Wielkiej Brytanii i na dodatek w górach to jak wróżenie z fusów, ale polecam jednak monitorować to co się dzieje z pogodą, a z pewnością dobrze się przygotować na wyprawę bo nawet najprzyjemniejsza trasa może szybko stać się niebezpieczna lub chociażby bardzo uciążliwa.

Ciekawostki i przydatne linki: 
  • Snowdon w języku walijskim to Yr Wyddfa
  • W 1953 roku Snowdon był miejscem treningu ekipy Edmunda Hillay’ego, tej, która potem zdobyła Mount Everest. Zakładam, że pewnie nie wchodzili trasą Llanberis ;))
  • Piękna panorama ze szczytu. 
  • Symulacja zejścia trasą Llanberis Path – widok z lotu ptaka.
  • Strona kolejki górskiej Snowdon Mountain Railway: www.snowdonrailway.co.uk
  • Oficjalna strona Parku Narodowego Snowdonia: www.snowdonia.gov.wales
Podoba Ci się wpis? Podziel się nim!
error

3 Replies to “Snowdon – wejście na najwyższą górę Walii trasą Llanberis.

    1. Mariusz, dziekujemy za mily komentarz, zapraszamy, rozgosc sie u nas na dluzej 🙂 No i koniecznie odwiedz Snowdon, a kto wie, moze do zobaczenia na szlaku? 🙂

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.